We komen eraan!
mei 15, 2008
Het zal in december meer dan twee jaar geleden zijn dat ik vertrok. Naar het land dat ik, zo blijkt eenmaal terug in Nederland, niet meer uit mijn hoofd kan zetten. Bij alles wat ik doe of zie heb ik wel weer een reden om eraan te denken, erover te praten. De dromen waren vreselijk. Ik was er altijd, maar ik kon niets, wist niets en zag niets van het land dat ik zo graag opnieuw wilde zien.
Op de vraag waarom ik het mis, heb ik geen antwoord. Daar heb ik lang over nagedacht. Ik moet erachter komen, wil erachter komen en ga erachter komen. Ik ga het land laten zien aan iemand van wie ik heel veel hou. Mijn vader. Ik denk dat hij mij kan helpen erachter te komen wat ik mis.
In december vertrekken we voor vier weken lang naar dat land, het land dat ik niet meer uit mijn hoofd kan zetten. Maar waar ik wel rustiger over ben sinds ik weet dat ik het weer ga zien, ga beleven. Nepal, we komen eraan!
